Fiil ve Failin birlikte hazfedildiği yerler; وَ قَدْ يُحْذَفَانِ bazen fiili ile fail hazfedilir, مَعًا beraberce, فِي مِثْلِ şunun misli gibidir; نَعَمْ “evet” cevabı gibidir. لِمَنْ قَالَ kim birisi için, أَ قَامَ زَيْدٌ Zeyd kalktı mı? Diye sorarsa ona verilecek نَعَمْ “evet” cevabı gibidir. Burada fail زَيْدٌ ve fiili قَامَ birlikte hazfedilmiştir.

Fiilin Hazfedildiği Yerler; وَ قَدْ يُحْذَفُ الْفِعْلُ bazen fiil hazfedilir, لِقِيَامِ قَرِينَةٍ karine ortaya çıktığı zaman, جَوَازًا caiz olarak ortaya çıktığı zaman, فِي مِثْلِ زَيْدٌ Zeyd gibisinde, لِمَنْ قَالَ o kimse için dedi, مَنْ قَامَ kim kalktı. Zeyd’in ayağa kalktığını düşünelim, birisi ayağa kim kalktı diye sorarsa cevap olarak tek başına “Zeyd” dememiz yeterlidir, “kalktı” fiilini hazfedebiliriz. Ve daha لِيُبْكَ بِزَيْدٍ ضَارِعٌ لِخُصُومَةٍ terkibine gelince, لِيُبْكَ ağlanılsın, بِزَيْدٍ Zeyd’e, ضَارِعٌ öç almaya gücü yetmeyen, لِخُصُومَةٍ hasımlarına. “Hasımlarına karşı öç almaya gücü yetmeyen Zeyd için ağlanılsın” gibidir. Bazı kayıtlarda بِزَيْدٍ “Zeyd’e” yerine لِيُبْكَ يَزِيدُ “Yezid ağlasın” diye yazılmıştır. Tahlil edelim; لِيُبْكَ بِزَيْدٍ Zeyd için ağlanılsın, neden ağlanılsın? Çünkü Zeyd ضَارِعٌ yani öç almaya gücü yetemeyen bir kimsedir. ضَارِعٌ ismi faildir. لِخُصُومَةٍ hasımlarına karşı. Misal şöyle olsa idi; لِيُبْكَ ضَارِعٌ عَنْ حُصُومَةٍ terkibinde “Hasımlarına karşı gücü yetmeyene ağlasın” gibidir. وَ وُجُوبً ve o fiilin hazfi vacip olur; فِي مِثْلِ şu gibi terkiblerde; وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ “Ve eğer müşriklerden birisi senden aman dilerse…” Tevbe suresi 6. Ayeti. Bu ayetteki إِنْ in-i şartiyyedir. Eğer İn-i şartiyyeden sonra أَحَدٌ lafzı gelirse yani إِنْ أَحَدٌ olursa bu ikisinin arasında bir fiilin vücuben hazf edildiği anlaşılır. Bu mahzuf fiilin bir yerde tefsir edilip açığa çıkması gerekmektedir. Bu da اسْتَجَارَكَ “senden aman diledi” fiilidir.

Failin Mefulden sonra gelmesi gereken yerler; وَ إِذَا اتَّصَلَ بِهِ ضَمِيرٌ eğer o faile muttasıl bir zamir bitişirse, o zamir ki مَفْعُولٍ mefule dönen muttasıl bir zamir ise, ضَرَبَ زَيْدًا غُلاَمَهُ “Zeyd’in oğlu Zeyd’i dövdü” gibi. غُلاَمْ faildir ve kendisine bitişen muttasıl zamir olan هُ ise meful olan زَيْدًا lafzına dönen bir zamirdir. أَوْ yada, وَقَعَ بَعْدَ إِلاَّ أَوْ مَعْنَاهَا o fail, illâ ve illâ manasında olandan sonra vaki olursa, أَوْ اتَّصَلَ مَفْعُولُهُ veya o failin mefulüne bitişirse, وَ هُوَ ve o failde, غَيْرُ مُتَّصِلٍ bitişen değildir,  بِهِ o fiile, وَجَبَ تَأْخِيرُهُ o failin mefulden sonra gelmesi vaciptir.